دوره 18، شماره 4 - ( 9-1400 )                   جلد 18 شماره 4 صفحات 71-53 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Amin-Tahmasbi H, Dastoureh M. Design of a Robust Multi-Product Multi-Period Green Supply Chain Network. jor. 2021; 18 (4) :53-71
URL: http://jamlu.liau.ac.ir/article-1-1927-fa.html
امین طهماسبی حمزه، دستوره محمد. طراحی یک شبکه زنجیره‌ی‌تأمین سبز چند محصولی چند دوره‌ای در حالت استوار. تحقیق در عملیات در کاربردهای آن. 1400; 18 (4) :71-53

URL: http://jamlu.liau.ac.ir/article-1-1927-fa.html


گروه مهندسی صنایع، دانشکده فنی و مهندسی شرق، دانشگاه گیلان، گیلان
چکیده:   (393 مشاهده)
یکی از ﺗﺼﻤﻴﻤﺎت اﺳﺘﺮاﺗﮋﻳﻚ در زﻧﺠﻴﺮه‌ی ﺗﺄﻣﻴﻦ، ﻃﺮاﺣﻲ ﻛﺎرای ﺷﺒﻜﻪ اﺳﺖ ﻛﻪ ﺗﺄﺛﻴﺮ ﻓﺮاواﻧﻲ بر کاهش هزینه‌ها و اﻓـﺰاﻳﺶ ﺳﻄﺢ رضایت‌مندی ﻣﺸﺘﺮﻳﺎن دارد و ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ اداره ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺒﻜﻪ می‌شود. همچنین طراحی کارای شبکه‌های سبز باعث کاهش آلودگی‌های ناشی از انتشار گاز کربن می‌شود. از ﺳﻮﻳﻲ سرعت‌ بالای ﺗﻐﻴﻴﺮات در ﻣﺤﻴﻂ کسب‌وکار ﺑﺮ ﻋﺪمﻗﻄﻌﻴﺖ و اﺑﻬﺎم ﻣﻮﺟﻮد در زﻧﺠﻴﺮه اﻓﺰوده اﺳﺖ. به‌منظور کاﻫﺶ رﻳﺴﻚ و ﻋﺪم ﻗﻄﻌﻴﺖ ﺣﺎﻛﻢ ﺑﺮ ﭘﺎراﻣﺘﺮﻫﺎ، اﺳﺘﻔﺎده از ﻣﺪل‌های بهینه‌سازی رﻳﺎﺿﻲ ﺑﺎ ﺳﻄﺢ اﺳﺘﻮاری ﺑـﺎﻻی ﺑﻬﻴﻨﮕـﻲ ﺿـﺮوری است. در این پژوهش یک مدل چندهدفه، چند محصولی و چند دوره‌ای در حالت عدم قطعیت ارایه می‌شود. تابع هدف اول کمینه­ کردن هزینه‌های حمل‌ونقل و تابع هدف دوم کمینه­ کردن میزان انتشار کربن را دنبال می‌کند. در این مدل، هم میزان انتشار کربن در هر بار حمل‌ونقل بین کارخانه و محل توزیع و هم میزان انتشار کربن خود کارخانه‌ها و محل‌های توزیع لحاظ شده است. در محدودیت‌ها نیز یک حد آستانه برای میزان انتشار کربن قرار گرفته است به‌گونه‌ای که اگر میزان انتشار کربن بیشتر از حد آستانه باشد، اجرای پروژه میسر نیست. سپس از رویکرد بهینه‌سازی استوار جهت مدل‌سازی عدم قطعیت موجود استفاده می‌شود. در پایان نتایج مدل بهینه استوار با نتایج مدل قطعی مقایسه می‌شوند.
متن کامل [PDF 926 kb]   (92 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1398/7/15 | پذیرش: 1400/2/28

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.