دوره 19، شماره 1 - ( 1-1401 )                   جلد 19 شماره 1 صفحات 97-81 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Yousefi Hanoomarvar A, Seyedi S H, Rofoogarzade M, Arasteh K. A Model for Developing the Best Strategy Combination Based on Balanced Scorecard, Fuzzy Net Present Value and Game Theory. jor. 2022; 19 (1) :81-97
URL: http://jamlu.liau.ac.ir/article-1-1689-fa.html
یوسفی هنومرور احمد، سیدی سید حسین، رفوگرزاده مهدیه، آراسته کریم. ارایه یک مدل جهت تدوین بهترین ترکیب استراتژی بر پایه کارت امتیازی متوازن، ارزش خالص فعلی فازی و تئوری بازی‌ها. تحقیق در عملیات در کاربردهای آن. 1401; 19 (1) :97-81

URL: http://jamlu.liau.ac.ir/article-1-1689-fa.html


دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران
چکیده:   (339 مشاهده)
افزایش رقابت موجب شده است تا سازمان‌ها، با استفاده از ارزیابی، کنترل و بهبود عملکرد تلاش کنند، برتری خود را در بازارهای جهانی حفظ نمایند. یکی از روش‌هایی که می‌تواند به سازمان‌ها در رسیدن به این هدف کمک کند، استفاده از مدل کارت امتیازی متوازن است. در این پژوهش محدودیت‌های انتخاب معیارهای عملکردی و راهبردهای اجرایی در کارت امتیازی متوازن مورد بحث قرار گرفته و دو ابزار ارزش خالص فعلی فازی و ارزش شاپلی فازی به عنوان ابزارهایی جهت افزایش اثربخشی کارت امتیازی متوازن ارایه گردیده است. مطالعه موردی انجام‌شده در کارخانه شیشه اردکان نشان داد که کمی‌کردن نقش عوامل مؤثر در موفقیت سازمان همراه با در نظر گرفتن وابستگی‌های این عوامل به پذیرش بهتر این مدل از سوی صاحبان این سازمان‌ها کمک شایانی می‌کند. همچنین با رویکرد بازی‌های گروهی در نظریه بازی‌ها، هر وجه کارت امتیازی متوازن به عنوان یک بازیکن در نظر گرفته شد و ارزش شاپلی هر بازیکن از ائتلافات مشخص شد. در نهایت با توجه به ارزش‌های به‌دست آمده بهترین ترکیب استراتژی برای اجرا انتخاب گردید.
 
متن کامل [PDF 1125 kb]   (92 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1399/8/20 | پذیرش: 1400/3/22

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.