ملکی سارینا، شیشه بری داود. بهینهسازی زمانبندی بخش I.C.U بیماران با در نظر گرفتن محدودیتهای منابع در شرایط عدمقطعیت فازی زمان بهبود. تحقیق در عملیات در کاربردهای آن. 1403; 21 (2) :69-89
URL: http://jamlu.liau.ac.ir/article-1-2141-fa.html
1- sarinamaleki1398@gmail.com
گروه مهندسی صنایع، دانشگاه یزد، یزد، ایران، shishebori@yazd.ac.ir ، shishebori@yazd.ac.ir
چکیده: (660 مشاهده)
یکی از کلیدیترین مسایل خدمات بهداشت و درمان، خصوصاً خدمات اورژانسی، مسایل زﻣﺎنبندی و توالی عملیات میباشند که تاثیرشگرفی در افزایش بهرهوری سیستمهای بهداشت و درمان دارند. ﺗﻤﺎیﻞ ﺑﻪ اﺗﺨﺎذ ﺗﺼﻤﯿﻤﺎﺗﯽ ﺑﺎ ﻫﺪف ﮐﻤﯿﻨﻪ ﻧﻤﻮدن زﻣﺎن ﺻﺮفﺷﺪه ﺑﺮای اﻧﺠﺎم فعالیتهای درمانی، از ﺟﻤﻠﻪ دﻻیﻞ ﻣﻄﺮحﺷﺪن ﻣﺴاﻟﻪﻫﺎی زﻣﺎنبندی اﺳﺖ. زﻣﺎنبندی ﻣﻨﺎﺳﺐ، ﻫﺰیﻨﻪﻫﺎی مربوطه را در مراکز مختلف بهداشت و درمان ﺗﺎ ﺣﺪ زیﺎدی ﮐﺎﻫﺶ ﻣﯽدﻫﺪ. با توجه به برخی شرایط بحرانی، مهم ترین مساله مطرح در موضوع خدمات درمانی، زمانبندی مناسب برای تخصیص منابع خصوصاً بخش مراقبتهای ویژه (I.C.U) به بیماران جهت تکمیل فرایند درمانی بوده و همواره چالش اصلی کلیه بیمارستانهای تخصیصیافته به بیماران بدحال بوده است. در پژوهش حاضر، مدلی جهت زمانبندی کارها و برنامهریزی پرسنلی بخش I.C.U با هدف کمینهسازی زمانبندی انجام کار، بیشینه کردن سود حاصل از تعداد بیماران خدماترسانیشده، کمینهسازی هزینههای استفاده از منابع بیمارستانی و افزایش رضایت بیماران و پرسنل در این مراکز ارایه شده است. از طرف دیگر، فرآیند سودآوری بیمارستانها از بخش I.C.U (تعداد بیماران درمان شده) نیاز به برنامهریزی و زمانبندی مناسب فعالیتهای درمانی تحت عدمقطعیت کارها قرار دارد و استفاده از منطق فازی یکی از رویکردهای جدید در کنترل این عدمقطعیتها است. نتایج بهدست آمده از زمانبندی و برنامهریزی فعالیتهای اجرایی قبل و بعد اتاق عمل در یک مطالعه موردی نشان داد که با به کارگیری رویکرد حل پیشنهادی، تعداد بیماران دریافتکننده خدمات به صورت میانگین به میزان 17 درصد افزایش مییابند.
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
تخصصي دریافت: 1402/10/2 | پذیرش: 1403/2/23 | انتشار: 1403/4/1