دانشگاه شهیدبهشتی، دانشکده علوم ریاضی، گروه ریاضی کاربردی و صنعتی، تهران ، Mkhbakhshi@yahoo.com
چکیده: (2225 مشاهده)
برنامه ریزی را می توان مجموعه ای از فعالیت های هماهنگ، منسجم و امکان پذیر برای رسیدن به اهداف مشخص و از پیش تعیین شده در طی بازه زمانی معین و براساس امکانات موجود تعریف کرد. اجرای مدل های برنامه ریزی توسعه اقتصادی با توجه به شرایط حاکم بر جامعه و محدودیت های موجود در جامعه از اهمیت بسزایی برخوردار می باشد و این امر موجب پیشرفت کشور می شود. یکی از مدل هایی که در برنامه ریزی توسعه اقتصادی از آن استفاده می شود، مدل برنامه ریزی ریاضی می باشد. در این مقاله از یک مدل بهینه سازی برنامه ریزی ریاضی استفاده می شود و مدل برای داده های واقعی ایران در طی بازه زمانی 1387 تا 1391 اجرا می شود. ارزش افزوده طبق تابع تولید کاب داگلاس تعریف می شود و نتایج مدل، سهم نیروی کار، سهم سرمایه و ضریب بهره وری کل عوامل تولید را گزارش می کند و با توجه به نتایج می توان تولید (ارزش افزوده) بیشتر را نیز محاسبه نمود. براساس نتایج مدل، اگر اقتصاد ایران می توانست به مقادیر ارزش افزوده بیشتر دست یابد، آنگاه رشد اقتصاد ایران در سال 1391 از 6/6- درصد به3/1 درصد تغییر پیدا می کرد. با توجه به نتایج بهدست آمده، نمره کارایی هر بخش محاسبه شده است و بخش ها براساس نمره کارایی شان رتبه بندی میشوند.
نوع مطالعه:
كاربردي |
موضوع مقاله:
تخصصي دریافت: 1398/10/8 | پذیرش: 1399/6/10